پایان هفته و شمال

با اینکه الان اصلا دلم نمیخواست (البته بخاطر مریضی آرادی )برم شمال ولی آخر هفته توفیق اجباری شد و راهی شمال شدیم. کلا مسیر رفت خیلی خیلی خوب و خلوت بود و گل پسری همه ی مسیر رو خوابید و فقط من نزدیکیای خونه ی مادر همسر جان بیدارش کردم و تال تجهیزش کنم. وقتی هم رسیدیم هوا ابری بود و عالی زیاد سرد هم نبود واسه همین آرادی تونست تو حیاط بازی کنه. بعد هم که با سلام و صلوات آوردیمش خونه تا ناهار بخوره و بعد هم شبکه پویا و از اونجایی که خونه خیلی گرم بود و خواب بعدظهر میچسبید یه چرتی زدیم. غروب بود که گل پسر رو بیدار کردم و بازی تو خونه شروع شد و اینقدر با عمو جونش بازی کرد که دیگه توان اندر بدن نداشت البته عمو محسن نه آرادی. آخر شب هم سری به خونه ی عمه فریده زدیم و اونجا هم تقریبا یک ساعتی با جمشید بازی کرد و شیرین زبونی و بعد از برگشت به خونه باز هم عمو محسن و عمه فرشته و بابابزرگ. آرادی چشماش رو به زور باز نگه داشته بود و از شدت خواب نمیتونست تکون بخوره ولی لذت بازی رو کنار نمیذاشت و بالاخره ساعت تقریبا 12:30 بود که برقا رو خاموش کردیم و خوابید.

فردا صبح هم خروس خون بیدار شد و یه صبحونه ی مختصری خورد و با تمهیدات لازم و کوله باری از لباس راهی حیاط شد و تا ساعت 12 همون جا با مادر بزرگ مهربانش مشغول بازی و شیطنت و بدو بدو بود. خلاصه گرچه سفر بسیار کوتاهی بود ولی مطمئنم به آرادی خیلی خوش گذشت و حال و هوایی عوض کرد و حالش یه خورده جا اومد. ساعت 1 هم از شمال بسمت تهران عزیمت کردیم و راهی شدیم و وسط راه همون استراحتگاه همیشگی اسب سفید و بعد هم دوباره ادامه مسیر.